Herria
Fuente Álamo de Murcia Región de Murciako udalerri bat da, Campo de Cartagena eskualdean, hiriburutik 38 km-ra, nekazaritza- eta abeltzaintza-tradizio sendoa duena, eta gaur egun horri industria-jarduera gehitzen zaio, bere parke teknologikoetan oinarritua, eta turismo egoiliarra. 19.000 biztanle inguru ditu. Bere erliebea Fuente Álamo errekak zeharkatutako erdialdeko lautada batek menderatzen du, inguruko mendilerroetako urak biltzen dituena Mar Menorrerako bidean; puntu garaiena Pico de los Filos da, 1.062 metrokoa, Carrascoy mendilerroan. Klima mediterraneo eta lehorra udazkenean aldatzen da gota hotzeko gertaerekin, 1986koa bezala, errekaren bideratzea ekarri zuena, edo 2012koa, ordu gutxitan metro koadroko 150 litro erori zirenean.
Monumentua
San Agustin Hiponakoari, udalerriko zaindariari, eskainitako tenplua da, honen eraikuntza XVI. mendera arte iristen dena, nahiz eta 1736an hondamendi egoeran aurkitu zuten eta berreraikitze sakon baten xede izan zen, 1783an bere ataria amaitu zenean, gaur egun kontserbatzen duen itxura barroko eta neoklasikoa emanez. 1582an parrokia maila lortu zuen, Campo de Cartagena-Mar Menor eremuko lehena, Torre Pacheco edo San Javierko parrokiak baino lehenago, eta tokiko hazendatu aberatsek mendeetan zehar gauzatu zuten kapera hauen patronatua eta mantentze-lana. Ondare Historiko izendatua dago eta bien de interés cultural (Espainiako ondare-babes maila gorena) gisako izendapena izapidetzen ari da.
Monumentua
Fuente Álamo de Murciak izan zuen lehen eliza kontsideratua, San Roke baseliza XVI. mendean eraiki zen, 1530 inguruan, nahiz eta ez dagoen ziurtasunik bere jatorri zehatzari buruz. Nabe bakar batez osatua dago, erdi puntuko arkuekin eta aldarearen ondoan sakristia lana egiten zuen gela txiki batez. Lehen erreferentzia idatzia 1603koa da, Lorcako kontzejuak fanega bat lur eman zionean baselizari. 2001ean zaharberritua, gaur egun erakusketa-aretoa gisa funtzionatzen du eta urte osoan zehar jarduera kultural handia hartzen du.
Monumentua
XVI. mendeko antzinako olio-errota, Fuente Álamoko ondare industrial eta etnografikoaren parte dena, tokiko nekazaritza-tradizioaren lekuko.
Monumentua
Fuente Álamon XVIII. mendean eraikitako estilo neoklasikoko eliza, udalerriko tenplu nagusietako bat.
Natura
Geruza kareharrizkoetako pitzadura geologikoen multzoa, non kokaleku neolitikoen hondarrak aurkitu baitira, Fuente Álamoko udalerriko lurraldeko ondare-elementurik berezienetako bat.
Monumentua
Bi esparru dituen aztarnategi arkeologikoa, harresiz inguratutako herrixka bat eta muinoaren iparraldeko aurpegian bastioi gisako eremu gotortu bat, gailurrean hondar neolitiko, zeltiberiar eta erromatarrekin.
Bitxikeria
Udalerria bederatzi pedaníatan antolatzen da —Las Palas, Balsapintada, Cuevas de Reyllo, La Pinilla, El Estrecho, Los Cánovas, Los Almagros, Los Paganes eta El Escobar—, eta Las Palas da garrantzi arkeologiko handienekoa.
Jarduera
San Agustin Jaiak dira Fuente Álamo de Murciako jai nagusia, auzokideen parte-hartze zabalarekin eta bisitariak abuztuko bigarren hamabostaldian hartzen dituzten kuadrilekin. 28an, zaindariaren jaiegunean, San Agustinen irudiak, José Sánchez Lozano eskultorearen obra, udalerriko kaleetan zehar prozesioan irteten da. Programaren barruan, 2006tik, Fuente Álamo Herriko Folklore Jaialdi Nazionala ere ospatzen da, talde folklorikoekin eta Fuente Álamoko Cuadrilla-ren parte-hartzearekin.
Jarduera
Ospakizun tradizionala, zeinetan Fuente Álamoko auzotarrak bi edo hiru egunez El Cotico parajean biltzen baitira aire zabalean jateko eta elkarrekin egoteko.
Monumentua
Nuestra Señora del Rosario de Cuevas de Reyllo eliza, Fuente Álamo de Murciako auzunea Campo de Cartagenan, XVII. mendekoa da eta ez XVIII.ekoa. Aurrekari gisa 1662an eraikitako lehen baseliza bat izan zuen, eta handik dator egile ezezaguneko barroko-koadro bat, La imposición de la casulla a San Ildefonso, Alonso Hernández de Santo Domingok -armadako kapitain eta Cartagenako zinegotzia- 1677an emandakoa, eta gaur egun Fuente Álamoko San Agustín elizan gordetzen dena.
Monumentua
Fuente Álamo de Murciako Balsapintada pedaniako eliza, XVIII. mendeko antzinako ermiten estiloa gordetzen duena, tonu okreetako fatxada batekin.
Monumentua
Fuente Álamo de Murciako Las Palas pedaniako eliza, estukatutako fatxadarekin eta harrizko oinarriarekin.
Jarduera
Balsapintadako auzunearen -Fuente Álamo de Murciakoa, Campo de Cartagena eskualdean- jai nagusiak, Santiago Apóstol omenez. Uztailaren 25eko astean ospatzen dira eta hamar egunez luzatzen dira, gau bakoitzean orkestra eta talde musikalekin eta adin guztientzako eguneko jarduerekin: herriko majen aukeraketa, zalgurdi erakusketa, kamioi-maniobrak, kirol eta jolas txapelketak eta barazki-lehiaketa bat. Antolakuntza tokiko boluntarioz osatutako Comisión de Fiestas baten esku dago, Santiago Apóstoli eta Ama Birjina Sortzez Garbiari eskainitako eliza duen herri batean.
Jarduera
Virgen del Rosario da Fuente Álamo de Murciaren zaindari dokumentatua, beraz koherentea da bere Cuevas de Reyllo auzuneak haren ohoretan jaiak ospatzea, nahiz eta udal-artikuluak ez duen auzune mailako data zehatza zehazten.
Monumentua
XVI. mendean 1543ko lehen ermita baten gainean hasitako tenplu barrokoa; haren dorrea 'Artzainena' izenez ezaguna da, artzain transhumanteentzat erreferentzia izan zelako.
Bitxikeria
Balsapintada, Cartagena, Torre Pacheco eta Murciarekin muga egiten duen Fuente Álamo de Murciako pedania bat, XVII. mendean sortu zen Balsicasetik Mingranorako bidexkaren eta Fuente Álamotik Puerto de la Cadenarako bide-lerroaren gurutzean. Jatorri erromatarreko ur-urtegi zahar batetik hartzen du izena, arabiarrek eta Erdi Aroan berrerabilia, kanpoko hormak gorriz margotuta zituena; XIX. mendean “el descansadero” izenez ezaguna, eraitsi egin zuten azkenean, eta bere lehen oinarriak gaur egun kristalezko estalpe baten azpian gordetzen dira. Lurraldea, laua eta Murta eta Albujón erramblek zeharkatua, garrantzitsua izan zen garai erromatarrean, Balsa de Espíneko aztarnategiek erakusten dutenez, Hermes irudiekin, berunezko kanalizazioekin eta Augustotik Galienora bitarteko numismatikarekin.
Natura
Cuevas de Reyllo Fuente Álamo eta Alhama de Murcia arteko pedania nagusia da, udalerriaren ipar-mendebaldean kokatua, Campo de Cartagenako lautada batean, 165 metroko altitudean eta Carrascoy mendilerroaren oinetatik sei kilometro ingurura. Bere izena XIII. mendetik hemen kokatutako Reyllo familiatik dator: kide bat, Alonso Hernández Reyllo, 1244an Lorcaren konkistan parte hartu zuen etorkizuneko Alfontso X.arekin batera, eta ondorengo banaketan lur hauek jaso zituen; beste bat, Gregorio Reyllo Hernández, Fuente Álamo de Murciako lehen alkatea izan zen 1700ean. XVII. mendean, Andaluziarako Camino Real gertuko igarobideak leku hau ia nahitaezko geldialdi bihurtu zuen, ostatu eta beste negozio batzuekin. Klima mediterraneo lehorra da, sekano gaineko arbendol, mahasti eta oliondo laboreekin.
Bitxikeria
La Pinilla, Fuente Álamo de Murciako pedania bat udalerriaren hego-mendebaldean, sierra del Algarrobo mendilerroaren oinetan, 475 biztanle zituen 2013an eta bere izena arabierazko “Ben-iella”-tik etor liteke; XIV. mendean “Fuente de la Peniella” gisa agertzen da dokumentatua Alfontso XI.aren ehiza-liburuetan, eta Lorcarena izan zen 1846an Fuente Álamori atxiki zitzaion arte. Ezarpen puniko, erromatar eta andalusiarren aztarnak gordetzen ditu, argariar eta paleolitiko aztarnategiez gain; bere inguruetatik igarotzen zen Carthago Nova eta Eliocroca (gaur egungo Lorca) arteko bide erromatarra, eta horren ondoan latinezko hilarri-inskripzio bat aurkitu zen, gaur egun Fuente Álamoko Museoan dagoena. Sekano-soroen artean nabarmentzen da 500 bat urteko oliondo zentenario bat.
Bitxikeria
Las Palas Fuente Álamo de Murciako pedania bat da, Campo de Cartagenan, hiri-nukleotik 7 kilometro inguru hego-mendebaldera. Bere lurraldetik igarotzen zen Cartagena eta Jaén lotzen zituen antzinako bide erromatarra, landa-eraikuntza erromatarrekin eta erromatar eta arabiar aztarnak dituen hurbileko kokaleku batekin. XVI. mendean dorre defentsibo bat altxatu zen rambla de la Azohía ondoan, kortsario berberiskarren aurka. Floridablancaren 1787ko erroldak 340 biztanle erregistratu zituen, eta 1820an, Fuente Álamo udalerri independente bihurtu zenean, Las Palas bere lurraldean integratu zen, mendez mende Cartagena eta Lorca artean banatuta egon ondoren. Mila biztanle baino gehiagora hazi zen, 1.284rekin 2008an; sekano-nekazaritzaz bizi da eta San Pedro Apostoluaren eliza eta Mingrano eta Viejo errotak gordetzen ditu.
Mugarri historikoa
1694an beren independentzia erosteko hasitako gestioen ondoren, bizilagunek lortu zuten Karlos II.ak hiribildu-titulua ematea Fuente Álamori, baina Felipe V.ak mesedea baliogabetu zuen 1702an eta lekua berriro hiru jurisdikziotan banatu zen.
Mugarri historikoa
Hirurteko Liberalak 1820an ekarri zuen Fuente Álamoren behin betiko hiribildu mailarako igoera mugarte propioarekin, non Las Palas, Cánovas, Cuevas, Almagros, Los Paganes, El Estrecho eta Los Campillos etxadiak sartu baitziren.
Gastronomia
Irin-morokilak patatarekin eta hestebetearekin egosiak, zartaginean landuak loditu arte; neguko eta landa-laneko platera dira Fuente Álamoko landan, non zartaginetik zuzenean partekatzen baitira zurezko koilararekin edo ogiarekin.
Gastronomia
Txerri-hilketaren egunari lotutako prestakina: irina edo ogi gogorra txerri-gibelarekin eta -hirugiharrarekin egosiak eta espeziekin ondudak, aprobetxamendu-errezeta bat, Fuente Álamon hornazo eta panecico bezalako gozoekin laguntzen dena.