Herria
Montes de Ciudad Real eskualdeko udalerria, Ciudad Realeko probintzian, Malagóngo jaurerriaren herrixka gisa sortua eta XVIII. mendetik bakarrik jurisdikzio propioarekin, Fernando VI.ak bere independentzia berretsi zuenean; Calderina mendilerroaren —iparraldetik ixten duena— eta Montesen artean estututa, bere isolamendua hautsi zuen 1911ko abenduaren 15ean inauguratutako tren-geltokiarekin. Kanpoaldean Cerro Rubioko haize-errota berreraiki da, eta bere mugartean 1936ko abuztuaren 16an Consuegrako komentutik zetozen hemeretzi fraide frantziskotar fusilatu zituzten.
Monumentua
Fuente el Fresnoko (Ciudad Real) Santa Quiteria eliza jatorri ertaroko eraikina da, eta bere historian zehar hainbat erreforma jasan ditu. Pascual Madozen Diccionario geográfico-estadístico-histórico de España lanean aipatzen da. Bien de Interés Cultural (Espainiako ondare-babes maila gorena) izendatu zuten, monumentu kategoriarekin, 1991ko urriaren 8an, hilabete horretan bertan Castilla-La Manchako Egunkari Ofizialean argitaratutako dekretu bidez. Barnean 1737an datatutako erretaula barroko bat gordetzen du.
Monumentua
XX. mendeko Fedeko Ama Birjinaren baseliza Fuente el Fresnotik (Ciudad Realko Montes) gertu dagoen muino batean altxatzen da, eta handik Mantxako lautadaren ikuspegi zabala ikusten da. Hantxe ospatzen da Los Tomillos erromesaldia, Santa Luziaren omenez, abenduaren 12 eta 13an; baselizak Santa Lucía zaharraren irudia gordetzen du, erromesaldiaren aurreko egunetan bakarrik jaisten dena herrira.
Monumentua
Fuente el Fresnoko kanpoaldean, bere antzinako hondakinen gainean berreraikitako haize-errota, Mantxako lautadei eta Toledoko Montesen oinei begira. Udal hilerriaren ondotik doan bide batetik iristen da.
Natura
Fuente el Fresnoko udalerrian aurkitutako trikuharri neolitiko megalitikoa, eskualdeko aurrehistoriako populaziaren lekuko. Udalerriaren artikuluaren arabera, gaur egun arte Ciudad Real probintzia osoan aurkitutako trikuharri bakarra da, eta horrek probintziako ondare arkeologikoaren barruan aztarnategi berezi bihurtzen du.
Natura
Kuartzitazko lerrokadura, Fuente el Fresnoko udalerriko lurraldea iparraldetik ixten duena eta Mendien eskualdea Mantxako lautadatik bereizten duena. Udalerritik, gainera, Cambrón errekastoa igarotzen da.
Jarduera
Fuente el Fresnoko (Ciudad Realko Montes, Ciudad Real) Santa Quiteriaren jai nagusiak maiatzaren 20tik 24ra ospatzen dira, hainbat egunetan luzatzen diren prozesio eta ospakizunekin. Bezperan, maiatzaren 19an, Irinaren jaia ospatzen da, eta 20an jaien deiadarra egiten da. 21 eta 22a dira partaidetza handienekoak, Santa Quiteriaren irudiak herriko kaleak prozesioan zeharkatzen dituenean, eta parrokian sartzea da jaien uneetatik hunkigarriena.
Jarduera
Los Tomillos de Santa Lucía Fuente el Fresnon (Ciudad Realko Montes) ospatzen dira abenduaren 12 eta 13an. Bezperan, 12an, tomilo-sutak pizten dira, eta jendeak begiak kedartzen ditu haien ondoan, horrela ikusmena zaintzen dela sinesten baita. Hurrengo egunean, abenduaren 13an, Santa Lucíaren erromesaldia egiten da herritik gertu dagoen muino bateko Fedeko Ama Birjinaren baselizaraino. Urtero bi tomilo-biltzaile aukeratzen dira, tomiloa biltzeaz eta su handiak prestatzeaz arduratzen direnak, eta haien ondoan limonada eta gozoki-opariak eskaintzen dizkiete bertaratutakoei.
Mugarri historikoa
Fuente el Fresno Malagóngo jaurerriko herrixka gisa jaio zen eta ez zuen jurisdikzio propiorik lortu XVIII. mendera arte, Fernando VI.ak bere independentzia berretsi zuenean. 1847an Madozen hiztegiak 2.315 biztanle kontatu zizkion.
Mugarri historikoa
Fuente el Fresnoko geltokia 1911ko abenduaren 15ean inauguratu zen. Trenbideak Calderina mendilerroaren eta Mendien artean josita zegoen herri baten isolamendua hautsi zuen, eta bere zerealei, bere olioari eta bere abereei irteera eman zien.
Mugarri historikoa
1936ko abuztuaren 16an Fuente el Fresnoko mugartean Consuegrako komentutik zetozen hemeretzi fraide frantziskotar fusilatu zituzten. Pasartea probintziako jazarpen erlijiosoaren hobekien dokumentatuetako bat da.
Gastronomia
Ehiza-gisatua —untxia, erbia edo eperra— zatikatutako legamiarik gabeko ogi-torten gainean zerbitzatua, aldi berean plater eta garnizio direnak. Fuente el Fresnoko eta eskualdeko mahaiko plater nagusia da, artzain-koadrillei lotua.